Adoracja Najświętszego Sakramentu jest źródłem ogromnej energii duchowej, pewnego rodzaju ogniskiem ciągle płonącym pośród domu Bożego, przy którym ogrzewali się wszyscy wielcy synowie Kościoła.
Jesteśmy świadkami odrodzenia głębokiej potrzeby adoracji eucharystycznej i pozostawania, jak Maria z Betanii, u stóp Mistrza (por. Łk 10, 39).
Odkrywamy, że Mistyczne Ciało Chrystusa, którym jest Kościół, nie może się rodzić i rozwijać inaczej, jak tylko wokół swego Ciała rzeczywistego, którym jest Eucharystia.
Dlatego wieczysta adoracja jest pięknym obrazem Kościoła, jako wspólnoty, czyli Mistycznego Ciała Chrystusa, która nieprzerwanie trwa kontemplując rzeczywiste Ciało Jezusa, czyli konsekrowaną Hostię.
Wieczysta adoracja oznacza w praktyce:
- kaplicę otwartą 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu,
- setki osób, którzy zobowiązują się do konkretnej godziny w tygodniu - tak, by nigdy Jezus nie był sam,
- Najświętszy Sakrament wystawiony na stałe, a nie tylko okazjonalnie.
To wymaga organizacji, odpowiedzialności i wspólnoty ludzi, którzy traktują to zobowiązanie poważnie - tak jak poważnie traktuje się umówione spotkanie z kimś bliskim.
Pośród setek osób, które się wzajemnie jednoczą i organizują, każda z nich wybiera jedną godzinę adoracji raz w tygodniu tak, aby zapewnić stałą obecność na każdej godzinie tygodnia. Inauguracja wieczystej adoracji następuje dopiero w momencie, kiedy na każdą z tych godzin jest zapis choćby jednej osoby.
Dzieło tworzenia kaplicy wieczystej adoracji obejmuje całe miasto albo dekanat i każda osoba, pragnąca dołączyć do dzieła może wybrać swoją stałą godzinę adoracji poprzez wypełnienie formularza papierowego albo elektronicznego w autorskim systemie Adore.
Przejdź do: Model MNE, jeśli chcesz się dowiedzieć, jaki przebiega proces tworzenia wieczystej adoracji.